مسائل مهم را پی گیری کنید.

شما باید مسائل مهم را مشخص کنید.

مشخص کردن مسائل مهم باعث می شود تا از «تیزبینی بیمارگونه» دور باشید و نخواهید همه اشتباهات دانش آموزان را زیر ذره بین بگذارید و با آنها برخورد کنید زیرا در این صورت به سرعت خسته می شوید و فضائی بسیار پر تنش را در کلاس درس حاکم می کنید.

نکته اساسی این است که در مقام مدیر کلاس باید حساب شده تصمیم بگیرید. برای این کار به سئوال های زیر پاسخ دهید:

* تا چه مدت چه نوع رفتاری را می توانید نادیده بگیرید؟

* چه موقع بهترین زمان برای برخورد با ان رفتار است؟

* مناسب ترین مهارتی که کمک می کند تا جائی که ممکن است به طور طبیعی رابطه تان را با دانش آمو به حالت عادی برگردانید کدام است؟

من از آن مي كنم گلايه كه ندارم هيچ درد

دردم همه رويا و درمانم آرزوست!

دلم بسته ام به كجا ؟ خود نمي دانم

در پي كيستم ؟ خود نمي دانم

" هرگز وجود حاضر غايب شنيده اي**من درميان جمع ودلم جاي ديگر است"

بسم الله الرحمن الرحیم
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَبا عَبدِ الله اَلسَّلامُ عَلَيكَ يَابْنَ رَسُوْلِ الله اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ اَميِر المُؤمِنِيَن وَ ابْنَ سَيِدِ الوَصيّيَن اَلسَّلامُ عَلَيكَ يَا بْنَ فاطِمَةَ سَيِدَةِ نِساءِ العْالَمِينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ثَارَ الله وَ اَبنِ ثَارِهَ وَالوِتْرَ الْمَوْتُورِ اَلسَّلامُ عَلَيكَ وَ عَلي الَأرواحِ الَّتِي حَلَتْ بِفِنآئِكَ عَلَيكُمْ مِنْي جَمِيعاً سَلامُ اللهِ اَبداً ما بَقَيتُ وَ بَقِيَ الَّليلِ وَ النَّهارُ يا اَبا عَبدِ اللِه لَقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِيَّةُ وَ جَلَتْ وَ عَظُمَتِ الُمصيبَةُ بِكَ عَلَينْا وَ عَلي جَميِع اَهْلِ الِأسْلِام وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتِ اَلمُصيبَتكَ  في السَّمواتِ عَلي جَميع اَهْلِ السَّمواتِ فَلَعِنَ اللهُ اُمَّةً اَسَسَتْ اَساسَ الظُّلمِ وَ الجُورِ عَلَيكُمْ اَهْلِ البَيتِ وَلَعَنْ اللهُ اُمَّةً دَفَعَتْكُمْ عَنْ مَراتِبِكُمُ الَّتي رَتَبِكُمُ اللهُ فيها وَ لَعَنَ اللهُ اُمةً قَتَلَتكُمْ وَ لَعَنَ اللهُ المُمهِدِينَ لَهُمْ بِا لتَمكيِن مِنْ قِتالِكُمْ بَرِئتُ اِلَي اللهِ وَ اِلَيكُمْ مِنهُمْ وَ اَشياعِهِمْ وَ اَتْباعِهِمْ وَ اَوْليائهِمْ يا اَبا عَبدِ الله اِني سِلْمٌ ِلِمَنْ سالَمَكُمْ وَ حَربٌ لِمَنْ حارَبَكُم اِلي يُومِ القِيمةِ وَ لَعَنَ اللهُ الُ زِيادٍ وَ ال مَروانَ وَلَعَنَ اللهُ بَنِي اُمَيةَ قاطِبَةً وَ لَعَنَ اللهُ بْنَ مَرجانَةً وَ لَعَنَ اللهُ عُمَرِبْنِ سَعْد وَ لَعَنَ اللهُ شِمراً وَلَعَنَ اللهُ اُمةً اَسْرَجَتْ وَالجَمَتْ وَ تَنَقَّبَتْ لِقِتالِكَ بِاَبي اَنتَ وَ اُمّي لَقَدْ عَظُمَ مُصابي بِكَ فَاَسئلُ اللهَ الَّذي اَكرَمَ مَقامَكَ وَ اَكْرَمَني اَنْ يَرزُقَني طَلَبَ ثارِكَ مَعَ اِمامٍ مَنصُورٍ مِنْ اَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ صَلي اللهُ عَلَيهِ وَ الِه اَللّهُمَّ اَجْعَلني عِندكَ وَجيهًا با الحُسَينِ عَليهِ السَّلامُ فيِ الدُنيا وَ الأخِرَةِ يا اَبا عَبْدِ اللهِ اِني اَتَقرَّبُ اِليَ اللهِ وَ اِلَي رَسُولِهِ وَ اِلَي اَمير الُمؤمِنينَ وَ اِلي فاطِمَةً وَ ِالي الْحَسَنْ وَ اِلَيكَ ِبمُوالاتِكَ وَ بالَبرائةِ ِممنِ اَسَّسَ ذلِكَ وَ بَني عَليهِ بُنيانَهُ وَ جَري في ظُلمِه وَجَوْرِه عَلَيْكُمْ وَ عَلي اَشياعِكُمَ بَرِئتُ اِليَ اللهِ وَ اِليكُمْ مِنْهُمْ وَ اَتَقَربُ اِلَي اللِه ثمَّ اِلَيكُمْ بِموالاتِكُمْ وَ مُوالاةِ وَلِيكُمْ وَ بِالبَرائةِ مِنْ اَعدائِكُمْ وَ النّاصِبينَ لَكُمُ الْحَرْبَ وَبالبرآئةِ مِنْ اَشياعِهمْ وَ اَتباعِهمْ اِنيّ سِلمٌ لِمَنْ سالَمَكُمْ وَ حَربٌ لِمَنْ حارَبَكُمْ وولٌّي لِمَن والاكُمْ وَ عَدُ وٌّ لِمَنْ عاداكٌمْ فَاسُئلُ الله اَلذي اَكرَمَني بِمَعرفَتِكُمْ وَ مَعرفَةِ اَوليائِكُمْ وَرَزَقنِي اَلبرائَةَ مِن اَعدائِكُمْ  اَنْ يَجعَلنِي مَعَكُمْ في الدُّنيا وَ الاخرةِ وَ اَن يُثَبِتَ لي عِنْدَكُمْ قَدَمَ صِدْقٍ في الدُّنيا وَالأخرةِ وَ اَسَئلهُ اَن يُبَلغَنيَ المَقامَ الَمحمودَ لَكُمُ عِنْدَ اللهِ وَ اَنْ يَرزُقَني طَلَبَ ثاري مَعَ اِمامٍ هُدي ظاهِرٍ ناطِقٍ بالحَقِ مِنْكُمْ وَ اَسئلُ اللهَ بِحَقِكُمْ وَ بِالشَانِ اَلذيِ لَكُمْ عِندهُ اَنْ يَعطنِي بِمصابي بِكُمْ اَفْضَلَ ما يُعطي مُصاباً بِمُصيبةً ما اَعْظَمَها وَ اَعظمَ رَزَيِتها ِفي اِلاسلامِ وَ في جَميعَ السَّمواتِ وَ الارضِ اَللهُمَّ اجْعَلني في مَقامي هذا ِممَنْ تَنالُهُ مِنكَ صلَواتٌ وَ رحمةٌ وَ مَغفِرةٌ اَللهُمَّ اَجْعَلْ مَحيايَ مَحيا محمدٍ و ال مُحمد وَ مَماتي مَماتَ مُحمدٍ وَ ال مُحمدٍ اَللهمَّ اِنَّ هذا يَوْمٌ تَبركَتْ به بنوامَيَةَ وَ ابْنُ اكِلةَ الأَكبادِ الَّلعينُ ابنُ اللعينِ عَلي لِسانِك وَ لِسانِ نَبِيكَ صليَّ الله عليهِ و اله في كُلِ مَوْطِن وَ مَوقِفٍ وَقَفٍ

اصل ششم

الگوی همان رفتاری باشید که از دانش آموزان انتظار دارید.

اگر چه گفتن این موضوع ممکن است بدیهی به نظر برسد اما باید باز تاکید کنیم که رفتار شما بیشترین تاثیر را در کلاس درس دارد.

دانش آموزان در حال کسب آن مجموعه از مهارتهای اجتماعی هستند که به کمک آنها بتوانند انتخاب های رفتاری درستی داشته باشند. به همین خاطر نیاز دارند که از رفتار شما الگو بگیرند.

نیازی نیست شما یک الگوی عالی رفتاری باشید و هیچ اشتباهی نکنید. یک انسان معمولی که خطا می کند و به خاطر آنها عذر خواهی می کند الگوی بسیار خوبی است.

نکته مهم این است که تا چه حد می توانید در بیسر مواقع رفتار درست را به دانش آموزان نشان بدهید.

وقتی رفتار نادرست دانش آموزی را تصحیح می کنید ،بدترین اتهامی که ممکن است به شما وارد شود این است که او در جواب شما  بگوید:«اجازه، خودتون هم همین کار رو می کنین!»

هدف	مورد
حفظ احترام و شان  دانش آموز. پایان دادن به در گیری. حفظ امنیت و سلامت روانی و جسمی دانش آموز. اشتباه کردن جزئی از فرآیند یادگیری است. تسلط بر احساسات	حتی زمانی که او بد رفتاری کرده. استفاده از تنبیه بدون احساس کینه و یا ناراحتی نسبت به دانش آموز. مسخره و تحقیر نکردن او و برخورد با انهائی که چنین کاری می کنند. به اشتباه های دانش آموزان به عنوان انتخاب های ناموفق آنها نگاه کنید. استفاده از «فرصت تصحیح» و وقت استراحت برای آرام کردن دانش اموز

متن بیانات ارزشمند آقا در دیدار با مردم ولایت مدار ابرکوه:

بسم‏اللَّه‏الرّحمن‏الرّحيم‏ الحمدللَّه ربّ العالمين. والصّلاة والسّلام على سيّدنا و نبيّنا ابى‏القاسم المصطفى محمّد.و على اله الأطيبين الأطهرين الهداة المهديين سيّما بقيّةاللَّه فى الأرضين.

خداوند متعال را شاكرم كه اين توفيق را داد كه در خدمت شما برادران و خواهران مؤمن و باوفا و انقلابى در شهر ابركوه باشيم - در اين شهر باستانى و بسيار كهن - اگرچه شهر، شهر قديمى‏اى است، اما فكر مردم اين شهر، فكر نو و جوان است؛ نشانه‏ى آن هم همين است كه در همه‏ى دلها فروغ تفكر اصيل اسلامى و انگيزه‏هاى خدائى و الهى در جهت نظام جمهورى اسلامى زنده است. هر ملتى كه مردم آن در دل خود داراى انگيزه‏ى نشاطآور و پرتحركى باشند، آن ملت زنده و جوانند و ملت ما به توفيق الهى و به بركت انقلاب اسلامى از اين موهبت برخوردار است. علاوه بر اين اكثر جمعيت كشور و در خود ابركوه اكثر جمعيت ابركوه - طبق آمارها - جوان هستند. يك شهر جوان و يك جامعه‏ى جوان و يك كشور جوان ميتواند به آينده اميدوار باشد. همت جوانى، آينده را خواهد ساخت. نيروى جوانى جامعه را به پيش خواهد برد.

امام جمعه‏ى محترم شهرتان درباره‏ى مشكل آب ابركوه مطلبى را به طور كوتاه اشاره كردند؛ بنده هم در گزارشهائى كه قبل از سفر درباره‏ى همه‏ى استان و بخصوص در مورد اين شهر - كه اختصاصاً مايل بودم به اين شهر سفر كنم - مطالعه كردم، همين مسئله‏ى آب در آن گزارشها هم تكرار شده است. اين شهر و اين منطقه‏ى از استان يزد، تكيه‏اش بر روى كشاورزى است و كشاورزى احتياج دارد به آب؛ و اين استان، استان كم‏آبى است؛ از جمله اين شهرستان هم دچار همين كم‏آبى هستند. شك نداريم كه با همت دولت و با كمك مردم و مسئولان و مأموران مختلف اين مشكل هم مثل همه‏ى مشكلات ديگر حل خواهد شد. آنچه مهم است اين است كه ملت چيزى را بخواهد و مسئولين به عنوان خدمتگزاران ملت كمر همت ببندند و تصميم بر اجراى نيازهاى مردم داشته باشند.

آنچه ملت ما در طول دهها سال قبل از انقلاب، بلكه پيش از آن به آن دچار بود، نبودن اين دو عامل بود: يكى نبودن احساس مسئوليت در ميان دولتمردان، كه دولتمردان در قبال آحاد مردم، هيچ احساس مسئوليتى نداشتند؛ رؤساى كشور، كشور را ملك خودشان ميدانستند و براى استفاده‏ى از اين ملك به دنبال اين بودند كه ببينند كجا چه كارى براى آنها فايده‏ى بيشترى دارد؛ آنچه برايشان مطرح بود، فايده‏ى مردم نبود. اين عرفِ «دورافتاده» و «نزديك»، از آنجا به وجود آمد. اينكه فلان شهر دورافتاده است. دورافتاده يعنى چه؟ معنايش اين بود كه از مركز كشور، از تهران دور است. اين كافى بود براى محروميت؛ چون چشمشان همين مناطق دور خود را ميديد و دلشان به دنبال كارها و مراكز و مناطقى بود كه براى آنها منشأ سود و نفعى باشد، نه براى مردم. انقلاب اين عرف را عوض كرد. انقلاب دور و نزديك را از منطق دولتيان و مسئولان كشور زدود؛ دور و نزديك ندارد. لذا شما مى‏بينيد مسئولين كشور، هيأت دولت، رئيس جمهور به سرتاسر كشور مسافرت ميكنند. اين معنايش اين است كه نگاه و عواطف و همت مسئولين بايد ميان همه‏ى شهرهاى كشور تقسيم شود. اينجور نباشد كه يك شهرى، يك منطقه‏اى كه دوردست است، از شعاع همت و تصميم مسئولين دور بماند؛ نه، دور و نزديك ندارد. امروز در اين كشور شهرهائى و مناطق دوردست و كوچكى موفق ميشوند كه مسئولان كشور را، يعنى رئيس جمهور را، دولت را، وزرا را از نزديك ببينند، به آنها نامه بدهند يا حرف بزنند و از زبان آنها و حنجره‏ى آنها مستقيماً سخن بشنوند كه در روزگارهاى گذشته در طول تاريخ، اميد اين را نداشتند كه حتى يك مدير درجه‏ى سه به آنها سركشى كند. پس اين يك عامل، يعنى عامل احساس مسئوليت از سوى مسئولان كشور و مديران ارشد كشور امروز وجود دارد.

عامل دوم، همت و خودباورى مردم است. آن مردمى، آن ملتى، جمعيت آن شهرى كه براى خود ارزش و اهميتى قائل نباشد، همواره محكوم به عقب‏ماندگى است از همه‏ى مسابقات انسانى و ميان جوامع بشرى. در دوران تسلط استعمار بر كشورهاى اين منطقه و بر كشور ما، يكى از خطرناكترين تبليغاتى كه روى ملت ما انجام دادند همين بود كه به ملت ما، به مرد و زن ما بباورانند كه شما نسبت به ملتهاى غربى، ملتهاى اروپائى عقب و درجه‏ى دو هستيد. همين درجه‏ى دو بودن هم باز در ميان مناطق گوناگون كشور يكسان نبود؛ بعضى‏ها عزيزكرده‏تر ميدانستند خودشان را و توقعاتشان بيشتر بود، بعضى توقعاتشان كمتر. انقلاب اسلامى آمد مثل طوفانى اين هواى آلوده و كثيف را از كشور زائل كرد.

امروز ملت ما با تكيه‏ى بر تاريخ مشعشع خود، با تكيه بر استعدادهاى درونى خود و با تكيه بر اسلام و ايمان - كه امروز سخن نو براى بشريت دارد - ديگر خودش را يك ملت عقب‏مانده نميداند، خود را باور دارد. اين همان چيزى است كه همت ملى را برمى‏انگيزد، مردم را براى رسيدن به قله‏هاى پيشرفت آماده ميكند و آنها را تشويق ميكند. عرض من به شما برادران و خواهران، بخصوص به شما جوانان اين است كه نگذاريد اين احساس شيرين اميدوارى به آينده در شما زائل شود.

اين كشور به‏ناحق عقب‏مانده نگه داشته شد. ما امروز پيشرفتهاى زيادى كرديم، اما اين پيشرفتها نسبت به آنچه كه شأن ملت ايران است و جايگاه ملت ايران است، كم است. ملت ايران يك روزى در قله‏ى علم و اقتدار مادى و معنوى قرار داشته است به بركت اسلام. ما امروز اسلام را بازيابى كرده‏ايم؛ آغوشمان را به روى اسلام باز كرديم، اسلام را با نگاه متناسب با زمانه و با پيشرفت زمانه به دنيا عرضه كرديم. امروز تفكر سياسىِ اسلامى، تفكر اجتماعى اسلام، تفكر گرايش معنوى اسلام، تفكر اسلام در مورد روابط داخلى و درونى افراد جامعه با هم، ميتواند در دنيا مثل يك دستورالعمل، مثل يك سرمشق مطرح شود؛ نه اينكه اين حرف را ما بزنيم يا من اينجا بگويم؛ اين سخنى است كه امروز انديشمندان باانصاف دنيا همين حرف را ميزنند. اين را ملت ايران آسان هم به دست نياورده. شما شهيد داديد؛ ابركوه شهداى عزيزى دارد، فداكارانى دارد، پدر مادرهائى دارد كه فرزندان خودشان را فرستادند براى دفاع از اين انقلاب در دوران جوشش انقلاب؛ و براى دفاع از مرزهاى كشور در دوران دفاع مقدس. اينها بوده است كه توانسته اين انقلاب را زنده نگه دارد، اين پرچم را بلند نگه دارد و امروز ملت ايران را عزيز كند.

اگر ملاحظه ميكنيد كه ملت ايران امروز در مجامع جهانى و در محيط بين‏المللى يك چهره‏ى پرافتخار و سربلند است، همه‏ى ملت ايران از همه‏ى مناطق در ايجاد اين تصوير نيكو و زيبا از ملت ايران سهيمند؛ همه تلاش كرديد، همه زحمت كشيديد. پس اين دو عامل بايد باشد: هم مسئولين بايد اين احساس مسئوليت را نسبت به نيازهاى مردم در خودشان روزبه‏روز تقويت كنند، كه من ميتوانم به شما عرض كنم خوشبختانه مسئولين دولتى و وزراى ما و رئيس جمهور ما و مديران ارشد كشور اين احساس مسئوليت را دارند. بينى و بين‏اللَّه، انسان نگاه كه ميكند، مى‏بيند در اين احساس مسئوليت حقاً و انصافاً چيزى كم ندارند؛ كار هم زياد ميكنند، تلاش هم انصافاً تلاش خستگى‏ناپذيرى است. يك خدمت بزرگشان هم علاوه‏ى بر خدمات مادى و عمرانى و رسيدگى به امور مردم، همين است كه شعارهاى انقلاب را، ارزشهاى انقلاب را سرِ دست ميگيرند، به آنها افتخار ميكنند؛ اين خيلى مهم است. بودند و هستند در ميان افراد ما در كشور، كسانى كه قدر اين شعارها را ندانستند. بايد به آنها افتخار ميكردند، اما افتخار نكردند.

خوشبختانه مسئولين ارشد كشور هميشه سربلند و مفتخر به اين شعارهاى انقلاب و ارزشهاى انقلاب بوده‏اند. پس ملت اين ركن اوّلى را بايد مطمئن باشد كه هست و آن عبارت است از اهتمام مسئولين كشور و مديران كشور براى بهبود وضع در سراسر كشور.

حالا شما يك مسئله‏ى آب را، يا مسئله‏ى كشاورزى را، يا مسئله‏ى راه را، يا مسئله‏ى اشتغال را مطرح ميكنيد. در سرتاسر كشور مسائل زيادى هست كه مسئولين كشور بايستى اينها را رسيدگى كنند، انجام بدهند، برنامه‏ريزى كنند، محاسبه كنند، امكانات كشور را بسنجند. خوشبختانه امكانات كشور هم امكانات كمى نيست، نيروى كارآمد هم در كشور كم نيست، بايد برنامه‏ريزى كنند، پيش برويم. تا امروز هم پيش رفته‏ايم و آن مقدارى كه ملت ايران از لحاظ سازندگى كشور در اين بيست‏وهفت هشت سالِ پس از انقلاب پيش رفته است، چندين برابرِ پنجاه سال قبل از دوران انقلاب است كه به وسيله‏ى آن حكمرانان طاغوتى و ستمگار، ستمگر و بى‏اعتناى به حقوق مردم ممكن بود انجام بگيرد. آنها نسبت به نيازهاى مردم هيچ احساس مسئوليت نميكردند. هر كارى هم ميكردند، به خاطر يك ضرورتى بود يا يك ظاهرسازى‏اى بود يا يك اجبارى بود يا مطالبات خطرناكى از سوى مردم بود؛ ناچار بودند والّا نميكردند. به استان يزد كه مردم نجيبى دارد، كمتر رسيدند، تا به بعضى از جاهاى ديگر كه ميترسيدند عكس‏العملى در آنجاها انجام بگيرد. اينجورى بودند آنها؛ احساس مسئوليت نبود.

امروز بحمداللَّه اين احساس مسئوليت در حد اعلاء وجود دارد. مردم ميتوانند به اين مطمئن و خاطرجمع باشند كه مسئولين براى خودشان چيزى نميخواهند. تلاششان و كارشان و زحمت بى‏وقفه‏شان براى مردم است.

آن ركن دوم را هم بنده دائماً توصيه ميكنم: جوانان ما از همت بلند هيچ چيز كم نگذارند؛ همت را بايد بلند كرد؛ آن كه مشغول درس است، آن كه مشغول كارِ صنعت است، آن كه در حال كشاورزى است، آن كه به خدمات گوناگون اشتغال دارد، همه احساس كنند كه در قبال پيشرفت اين كشور يك وظيفه و سهمى هم متوجه به آنهاست و بايد اين سهم را، اين وظيفه را به قدر خود و به سهم خود انجام دهند. خوشبختانه ملت ما اين احساس را هم دارند. اين زنده بودن، اين بانشاط بودن، اولين اثرى كه ميگذارد اين است كه طراحان توطئه‏هاى جهانى را از اينكه بتوانند اين ملت را شكست بدهند، مأيوس ميكند. بهترين راه براى عقب‏نشاندن دشمن، اظهار آمادگى است.

آن ملتى كه آمادگى خود را، حضور خود را، عزم راسخ خود را در همه‏ى ميدانها به نمايش ميگذارد، دشمن را از نفوذ در خود و غلبه‏ى بر خود مأيوس ميكند. در مقابل افكار جهانى و نگاههاى جهانى، ملت ايران در هيچ مسئله‏اى، بايد اظهار ضعف و عقب‏نشينى نكند. اينى كه در باب مسئله‏ى هسته‏اى شما مى‏بينيد مسئولين دولتى اصرار ميورزند، به خاطر اين است كه اولاً اين يك ضرورت است - من پريروز در يزد در جمع جوانها و دانشجويان اين را تشريح كردم - اين يك نياز ملى است كه اگر امروز شروع نكرديم، ده سال بعد، پانزده سال بعد، ضربه‏اش را ملت و كشور خواهند خورد. اگر امروز شروع كنيم، در آن زمانى كه نياز داريم، محصول دسترنج ملى خود را خواهيم گرفت. اگر امروز شروع نكرديم، عقبيم؛ اولاً اين مسئله است و مسئله‏ى دوم اين است كه در يك چنين نيازى، هرگونه انفعال در مقابل دشمن، دشمن را تشجيع ميكند به اينكه توقع بيشترى را مطرح كند، يك قدم جلو بيايد. اين است كه ملت ايران ايستاده‏اند و ايستادگى درست است و همانطور كه مسئولين كشور، مسئولين دولتى بارها گفته‏اند و آحاد مردم در همه‏ى نقاط كشور تكرار كردند و تجاوب كردند، حقيقتاً حق مسلم ملت ايران است كه بتواند بر اين قدرت علمى و قدرت انرژى دست پيدا كند.

اين يك مثال است فقط. همه‏ى خواسته‏هاى ملت ايران در اين خلاصه نميشود. ما راه طولانى‏اى در پيش داريم. همراه سازندگى كشور، همراه پيدا كردن جايگاه حقيقى خود در سطح ارتباطات ميان كشورها و ارتباطات بين‏المللى و هم از لحاظ معنوى و اخلاقى كارهاى زيادى است كه بايد انجام بدهيم. اينها تلاش مسئولين را ميطلبد و همراهى و اهتمام ملت عزيز را. آنها تلاش خودشان را ميكنند، ملت هم بحمداللَّه در همه‏ى شهرها كه ما با مردم عزيزمان مواجه ميشويم، همين احساس ميكنيم آمادگى و نشاط را ميكنيم. در اينجا هم كه منطقه‏ى ابركوه، منطقه‏ى كويرى و يكى از مناطق نامدار و با نشان اين كشور هست، انسان در بين مردم، در بين شما جوانان عزيز و آحاد مردم، همين احساس را مشاهده ميكند.

در آينده‏ى نزديك، باز مسئله‏ى انتخابات مطرح است. حضور مردم در انتخابات يكى از همان نمايشهاى عزم راسخ و قدرت و تصميم ملت ايران است. هميشه سعى كرده‏اند انتخاباتهاى ما را كم‏فروغ كنند تا مردم اطراف عرصه‏ى انتخابات را خالى بگذارند، به صندوقهاى رأى اعتنائى نكنند. دشمن هميشه اين را خواسته است و مردم عزيز ما، آن طورى كه من نگاه ميكنم به تاريخ مجلس شوراى اسلامى و انتخاباتها، مى‏بينم درست نقطه‏ى مقابل آنچه كه دشمن ميخواسته است، عمل كرده‏اند.

اجتماع مردم، توجه مردم، احساس مسئوليت مردم در هر انتخاباتى از انتخابات گذشته بهتر و بيشتر بوده است. اين را تقريباً در همه‏ى انتخاباتهاى ما ميشود نمونه و نشانش را يافت. و اميدواريم در همين انتخابات آينده هم همينجور باشد. همه‏ى مردم از همه‏ى قشرها در اين مسئوليت بزرگ شركت كنند و در اين ميدان رقابت كه يك عرصه‏ى رقابت مثبت است - رقابت انتخاباتى، جزو رقابتهاى مثبت و داراى فايده و نفع است براى مردم؛ ميدان رقابت انتخاباتى است - همانطور كه من در يزد هم توصيه كردم، الان هم تكرار ميكنم، از بداخلاقيهاى انتخاباتى بايد بشدت پرهيز كنند؛ بدگويى كردن، اهانت كردن، تهمت زدن، براى عزيز كردن خود و يا نامزد مورد نظر خود، ديگران را و رقبا را در چشم مردم خوار كردن، اينها راهها و روشهاى صحيح و اسلامى نيست. رقابت بايد باشد؛ رقابت مثبت و پرشور، اما با رعايت موازين اخلاقى.

اميدواريم كه خداوند متعال در اين انتخابات هم به ملت ايران اين توفيق را عطا كند كه بتوانند آن وظيفه‏ى بزرگ خود را انجام بدهند و اميدوارم خداوند متعال روزبه‏روز بر عزت ملت ايران بيفزايد و شما مردم عزيز را از موهبت خود و از تفضلات خود برخوردار كند.

من لازم است از حضور شما، از اجتماع شما، از احساسات گرم و صميمانه‏ى شما تشكر كنم و اين را هم به عنوان معذرت‏خواهى عرض كنم: ما تقريباً يك ساعت از آن وقتى كه قرار بود برسيم به ابركوه، ديرتر رسيديم. علت هم اين بود كه در راه برف و مه بود، ناچار شديم آهسته حركت كنيم و اين بود كه دير رسيديم؛ والّا در وقتِ لازم از يزد حركت كرديم كه در سرِ ساعت برسيم اينجا، منتها اين گردنه‏هاى سرِ راه هم پربرف بود و هم اينكه مه‏آلود بود.

پروردگارا ! تو را به عزت و كرمت سوگند ميدهيم رحمت و فضل و لطف خود را بر اين مردم نازل كن. پروردگارا ! روزبه‏روز دنيا و آخرت اين مردم را آبادتر از گذشته بفرما؛ شهداى عزيز اين شهر و اين منطقه را با اوليائت محشور بفرما. پروردگارا ! روح مطهر امام عزيز را با انبياء و اولياء محشور كن.

منبع: دفترحفظ ونشرآثارحضرت آيت الله العظمی سيدعلی خامنه ای (مدظله العالی)

و همچنین: پایگاه دفتر مقام معظم رهبری مدظله العالی

سفر پر خیر و برکت مقام عظمای ولایت بر همه ملت عزیز استان یزد بخصوص مردم ابرکوه مبارک باد.

رهبر عزیز وقتی تو بیائی

مردابهای اسیر شیطان ازاد می شوند و مرغان دریائی آزاد بر فراز بند نیایش پرواز می کنند ، پروانه های جان سوخته ،جان تازه می یابند و از نیستان خشک و جود صدای بهار به گوش می رسد.

وقتی تو بیائی...

باران عرفان می بارد و از کویر عطشناک جانهای عاشقان خرمن خرمن شقایق می روید.

وقتی توبیائی..

همه به آغوش تو پناه می آورند همانند زنبوران عسل به ملکه خویش .

وقتی تو بیائی...

آسمان بارانش را فرو می فرستد .

زمین گیاهان خود را می رویاند.

زندگان آرزو می کنند که کاش مردگان زنده بودند.

مولای من ...

تو رساترین نغمه حنجره ای .

تو بلندترین موج اقیانوس مهری.

تو لبریزترین جام باده ازلی ای.

تو زیباترین روز جهانی و با شکوهترین نگارستان خلقت.

و بدان...

ما با همپائی رودخانه ها به پیشواز قدومت می اییم.و چشمان مشتاق خویش را به جاده های عشق می دوزیم ،تا تو بیایی آری تو! اری آقا جان تو.

چکیده: امتحان معیار ارزشیابی دانسته‌ها و تواناییهای شماست و شما می‌‌توانید از آن بعنوان ابزاری برای ارزیابی مهارت های یادگیری خود استفاده کنید. اما شرایط فیزیکی و ذهنی وجود دارد که عملکرد شما در حین امتحان را تحت تأثیر قرار می‌‌دهد. بنابراین لازم است پاره ای نکات را هنگام امتحان رعایت کنید.
برای عملکرد بهتر در امتحان توصیه های زیر را بکار بندید:

فضائی سرشار از اعتماد و حمایت ایجاد کنید.

اعتماد، پایه و اساس کلیه روابطی است که در حمایت متقابل وجود دارد.

اشتباه است اگر فکر کنید تنها با خوب بودن با دانش آموزان و نشان دادن رفتاری دوستانه می توانید اعتماد آنها را نسبت به خود دتان جلب کنید.

اگر می خواهیدانها به شما اعتماد کنند،باید به مرور قابل اعتماد بودن خود را ثابت کنید.

برای رسیدن به این هدف از شیوه های بسیاری می توانید استفاده کنید.مثلا:

* در مورد میزان صمیمیت با آنها حد و مرزهای روشنی را مشخص کنید و همیشه به آنها  پای بند باشید.

*  در نحوه برخورد و میزان انتظارات خود از دانش آموزان ثبات قدم داشته باشید.

* به تعهدات خودتان نسبت به آنها عمل کنید: از تک تک آنها در کلاس حمایت کنید، در یادگیری به آنها کمک کنید، احترامشان داریدو ...

* به تک تک آنها توجه کنید.

* و دست آخر اینکه:

به جزئیات کار تدریس توجه کنید:

برای مثال اسم دانش آموزان را به خاطر بسپارید،

موقع وارد شدن به کلاس و بیرون از کلاس به آنها سلام کنید

و یادتان باشد که اگر چیزی ، مانند خودکار یا دیگر وسایل مورد نیاز ،

را به آنها امانت دادید ، پس بگیرید.  

ایجاد رابطه دوستانه راهی برای پیوند با افراد دیگر است.

تنها راهی که می توانید بر رفتار داننش آموزان تاثیر بگذارید نزدیک شدن به آنها ست.

با روش های زیر می توانید با دانش آموزان روابط دوستانه بر قرار کنید.

* نشانه های مثبت غیرکلامی مانند لبخند  زدن،سر تکان دادن،آرام زدن روی شانه آنها.

* استفاده زیاد از تشویق و اظهار نظرهای مثبت در مورد آنها.

* اهمیت دادن به نظرات و مشکلات آنها.

* تشویق زیاد آنها همراه با ذکر مواردی که آنها را شایسته تشویق می کند.